گردهمایی نقد و بررسی بشارات عهدین در آنچه پیامبران الهی در مورد پیامبر اسلام پیشگویی کرده اند، با حضور جمعی از اندیشمندان و علمای شاخص ادیان یهود و مسیحی و اساتید مطرح دانشگاه و حوزه ، در محل خانه کتاب ایران در تاریخ چهارشنبه 92/3/29 ساعت 17 - 19 برگزار می گردد. در این مراسم با ارایه مقالاتی پیرامون موضوعات کتاب بشارات عهدین به بحث و گفتگو خواهیم نشست. کتاب " بشارات عهدین" در اثبات پیامبر عظیم الشان اسلام حضرت محمد (ص) و ظهور حضرت صاحب الزمان امام مهدی (عج) از دیدگاه کتب آسمانی و پیشگویی های مستند پیامبران الهی، به قلم صاحب الفرقان آیت الله العظمی دکتر محمد صادقی تهرانی ( قدس الله تربته الزکیه) در سال 1336 شمسی نگاشته شده است.
از جمله مطالب قابل توجه در این کتاب، بررسی پیشگویی های کتب عهد عتیق و جدید در خصوص واقعه عاشورای حسینی (ع) و بشارات ظهور دولت جهانشمول قائم آل محمّد (عج) است که هر خواننده سلیم را به تامل وا می دارد.
«أین جامع الکلمة علی التقوی» کجاست وحدتبخش کلمه دور محور تقوی؟ آنکه مکلفان و بهخصوص مسلمانان را دور تقوای مطلق و بدون تقیه جمع خواهد کرد؛ تقوای علمی، اعتقادی، اخلاقی و عملی: فردی، اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و مانند آن و هرچه آن مورد رضایت خداست؛ تقوای فراگیر و رها از تقید و دغدغه.پس حکم صاحبالامر تقوای بدون تقیه در همة زوایا و درجات است، «لیظهره علی الدین کله و لو کره المشرکون»،2 ؛ و این (با اوصافی که تا اینجا در باب او بیان گردید) بابالله است: «أین بابالله الذی منه یؤتی» کجاست بابالله که مردمان از این درگاه میآیند؟ درگاهی که به سوی خدا و اسباب خشنودی او گشوده است. «أین وجهالله الذی یتوجه الیه الاولیاء»؛ کجاست وجه اللهی که اولیای خدا به او روی میآورند؟
هیچکس نمیتواند خودش را بطور استقلالی تطهیر کند. مگر اینکه در آن درجهای که خویشتنِ خویش را تطهیر میکند خدا هم به او استقامت بدهد، کمک کند و او را تطهیر کند، بنابراین مطهرّون هر دو بُعد را شامل است. یعنی خدا کسی را بدون مقدمه تطهیر نمیکند حتی معصومین را هم بدون مقدمه تطهیر نمیکند. پس مقدمهی طهارت، خودی است و موخّرهی طهارت، ربّانی است
كل قرآن در جهاتى چند محكمات است إحكام تمامى آيات به معنى حكمت عاليه ربانى است كه در تمامى آيات قرآنى نمودار است. و همچنين معنى محكم بودن دلالت كل آيات قرآن است. احكام آيات در برابر تفضيل آيات به اين معنى است كه نزول دفعى قرآن بر قلب مبارك رسول اللَّه صلى الله عليه و آله در شب قدر بر مبناى احكام و اتقان صورت گرفته، و در حقيقت تمام محكمات و متشابهات قرآن مفصل در نزول دفعى قرآن بدينگونه محكم بودهاند.
تمامى آفريدگان تسبيح گويان به وسيله سپاسگذارى خدایند، چنانكه در آياتی از قرآن هدايت هر موجودى را پس از آفرينشش از رحمتهاى ربانى وانمود كرده كه محورش همين تسبيح به حمد است، و اين تسبيح بر خلاف لغت فلسفه و عرفان كه احياناً آنرا تأييد مىكند، به اصطلاح تسبيح تكوينى نيست، نگرش درست مكلفان بسوى آنان و كاوش در ذاتيات و صفات و افعال آنان، خود گوياى اين است كه همگان آفريدگان خدايند، روى اين اصل دريافت اين تسبيح تنها مربوط به مكلفان است، بويژه تسبيح جمادات و نباتات، ولى اينجا جمله" ولكن لاتفقهون تسبيحهم" به كلى علم به اين گونه تسبيح را از كل آفريدگان سلب كرده و ويژه خود مكلفان قرار داده، كه شما هرگز نمىتوانيد تسبيح اينان را دريابيد
مسلمان بایستی همیشه دنباله رو اصلاح خویش و خود سازی باشد. و نیز بایستی دنباله روی اصلاح دیگران باشد که ولایت به مفهوم وسیعش دو بعدی خواهد بود مگر برای دیوانگان وصفیان که صلاح کار خودشان را نمی دانند. در مورد اینان ولایت فاعلی نسبت به آنها تنها در بعد دوم است و دیگری بایست عهده دار سازندگی آنها باشد و در اطفال چه یتیمان و چه غیر یتیمان که اصلاحشان در هر دو بعد ناقص و نیازمندند به نظارت ولی است. بنابراین ولایت دارای زوایا و ابعاد گوناگون است
اگر آنچه در جهان است، خيال و وهم است، آيا خود اين عقيده سوفسطائیان، خيال است يا حقيقت؟ اگر خيال است، نتيجهاش اين است كه براى جهان، حقيقتى هست كه اين عقيدۀ خيالى حاكى از آن است. و اگر خود اين عقيده، حقيقت است، نه خيال، نتيجهاش اين است كه شما حرف خود را پس گرفتهايد، زيرا شما مىگفتيد همه هستى بدون استثناء وهم و خيال است كه اين عقيده، جزئى از آن مىباشد.
اصولًا وحى احكام ربانى داراى سه بُعد است: نخست نُبُوئَت، سپس رسالت و در آخر كار نبوّت كه خود رفعتى است در مقام رسالت، مانند كل مجتهدان كه همگان در اصل اجتهاد برابرند، ولكن مراجع تقليدشان در بُعد اجتهاد از ديگران برترند، نبىء كسى است كه خبر وحى به او مىرسد، و داراى رسالت نسبت به ديگران نيست مانند لقمان،
حچ حرکتی است همپای با خلقالله به سوی بیتالله و بیتالناس: خانۀ خدا و مردم، به حکم خدا، برای خدا و به مصلحت مردم، نمونهای است از تمامی حرکات شایسته به سوی خدا که زندگیساز است و مردم پرداز. مناسک حج گرایشی است پیگیر با نیت و تصمیم به سوی معنی و عمل، و گزارشی است از همۀ اسلام.
وَعِبَادُ الرَّحْمَـٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ﴿فرقان: ٦٣﴾
و بندگان خداي رحمان كسانياند كه روي زمين به فروتني و آرامي گام بر ميدارند؛ و چون نادانان با ايشان همسخن شوند (به آنان) سلامي گويند (كه خدا شما را از ناداني برهاند و سالم بدارد).