نماز که برای پرواز به آسمان معرفت خداست، مهمترین

فریضه ی فرعی ربانی -پس از اصول عقاید- در تمامی

شریعتهای الهی بوده و هست.

نماز ، معراج مومن و عمود دین است، از نظر ظاهر و

 باطن و مقدمات و شرایطش برجسته ترین، زیبنده ترین،

شایسته ترین و بایسته ترین بندگی در محضر خداست

که اگر آن گونه که شایسته و در توان مکلفان است انجام

گردد، به تنهایی از تمامی بدی ها و زشتی های عقیدتی و

عملی جلوگیری می کند و جای بسی شکر است که حضرت

اقدس الهی،به بندگان سراپا قصور و تقصیر، اجازه داده که به

این معراج و عمود دین عروج کرده و شرفیاب محضر اقدس

حضرتش گردند.